24 Ağustos 2010 Salı
20 Ağustos 2010 Cuma
Nothin' done and nothin' said
And the sails are spread
Listen to me, pretty baby
Lay your hand upon my head
Beyond here lies nothin'
Nothin' done and nothin' said
15 Ağustos 2010 Pazar
Gayesizlerin Manifestosu
Tamu'yu boylamaman durumunda yapacaklarımız,
1. Sen ve ben ufak bir valizle odalarımızdan sadece gerekenleri alacağız. Böylece az bir yükle her an göçebilcek durumda olacağız. Herhangi bir tehlike karşısında kalenin surlarından ilk kaçanlar biz olucaz.
2. Hayat oyundan ibaret olucak. İşimiz parodi olucak insanlara karşı. Ammavelakin sadece kendimize karşı dürüst olucaz.
3. Hayat neler peydahlarsa peydahlasın bu oyunda kaybetmenin ya da kazanmadının olmadığını bilicez. Sadece oynucaz, direnmek ise bizim oyunumuzun tek kuralı olucak hayata karşı. İstisna ise kendimiz olucaz. İnsan kendine direnmemeli, hatta direnme konusunda da direnmezsek, kendimize direnicez.
4. Hastalıklı bir optimist ile ağır siklet bir nihilist arasında gidip gelmemiz çelişkimiz değil, bütünümüzün ikircikli yapısı olucak.
5.Umursamamanın zorluğunu her zamankinden daha iyi bilicez.
6. Yolda. Zamana paralel, iniş ve çıkışıyla yolda..
13 Ağustos 2010 Cuma
Size Diyorum, Beni İyi Dinleyin!!
Hey siz! Evet, size diyorum. Hayatın ağzına sıçanlar, temiz olduğunu zannettiği bir klozete mahremini patır patır dökenler ve sigara kullanmayanlar.
Yine size sesleniyorum. İyi dinleyin beni.. Tamam, siz de benim gibi pek bi keyif almıyorsunuz hayattan. Günleri sunağa yerleştiriyor ve tanrının günleri elinizden almasını beklerken hepsi mundar oluyor, doğrudur.. Beni rahatsız eden ise riyakarlığınız. Götünüzden ahlak yasası sıçıp, bunlara inanmadığınız halde başka insanlara dayatmak, işte orospunun evladı olmak böyle birşey..
Kıçını dönüp gitme, teessüf ederim. Daha cenneti yaratarak dünyayı nasıl cehenneme çevirdiğinizden ya da cehennemi peydahlayarak kendi cennetinizi nasıl bulduğunuzdan bahsetmedim. Bahsediyim mi, gerek var mı güzelim, hayır..
Son olarak şunu açıklamayı bir eğlence bilirim ki hayranı olduğum Eva'nın (Führer) blog adresi "http://www.mustesnaisler.com/"dan "http://www.mustesnaisler.blogspot.com/" çevrildi. Sizin yapmanız gereken de "blogspot.com"lu yeni adresi izlemeye başlamak. Bu rockNroll ruhlu, beyaz zenci olan, dediklerini bir celsede söyleyip fıtık etmeyen -ve cinleri de olan- on kaplan gücündeki hatunu okumamak; cık cık ve cık..
Not: "İzle" dediğiniz halde "Kumanda Paneli"nde EVAnın yeni iletilerini görmediğinizi söylüyorsanız Eva'nın blogunu açıp, izlemeyi kaldırın. Sonra tekrardan "izle"ye tıklayın. Problem kışkırtıcı bir şekilde çözülecektir..
10 Ağustos 2010 Salı
4 Ağustos 2010 Çarşamba
Kaptan Göte Geldik
42 gündür denizdeyiz.. Uçan kuştan haberimiz olmasına rağmen şu denizde bir O'ndan haber yok.. İnsanoğlunun daha keşfetmediği tek deniz burası, Dindi Denizi.. Götüm kadar büyük ve -şükürler olsun ki- onun kadar bakir.. Bütün tayfa hepberaber bunun için dua edelim O'na.. Belki kanaatimizin sinyallerini alıp bize elini uzatabilir. Amin..
51. gün. Açız. Birbirimizin mezarını kazıyoruz desem yalan olur çünkü mezarla işimiz yok, birbirimizin etinde budunda gözümüz.. İşte, diyorum. 51 gündür peşimizden gelmedin, anladım. Ama şu anda burda olman gerekirdi. Tamam, pardon. Sana pringles tuzağı kurduğumuz için üzgünüm. Ama bildiğim bütün kılasikrock grupları adına yemin ederim ki -senin de bildiğin gibi ben de bu konuda ilahım- iyi niyetimizden senin peşindeyiz ve şu anda tecavüz edilmiş çocuklar gibi S'ana ihtiyacımız var..
Beni duyabiliyorsan eğer kaale al bu dediğimi;
-Biz denizciler dedikleri gibi götoğlanlar değiliz..
54. gün. Sen'in bütün evreni tasarlayıp kustuğun mıntıkanın, yüceler yücesi tapınağının Dindi Deniz'inin tepesinde olduğu sanıyorduk. Gökyüzüne çivilenmiş halde. Hatta en iyi uzmanlarımız bize "Gökyüzünde O'nun Yuvası; Otuz Adımda Sobele" gibi boktan kitaplar hazırlayıp verdiler. Bu kitapların, yıllarca süren deneyimler sonucunda fıştırdığı, söylenip verilmişti bize. Pehhh! Götümü yiyin, Irrgggg!!
Sonuç; mürettebat bu kitapların formatının (KişiselGelişim) dişe dokunur olmadığını söyleyip yemeyi reddetti. Bunun yerine stoklarda iyice azalan tuvalet kağıdı vazifesi biçtiler bu kitaplara. Bazen diyorum, bir kaptanın ihtiyacı olan tek şey güvenebileceği böyle bir mürettebat..
1 Ağustos 2010 Pazar
28 Temmuz 2010 Çarşamba
Zirveden Notlar II
Blaine elbiselerini çıkarıp yüzükoyun yere uzanmıştı.
Etrafında dolanıp duruyorlardı.
"Tanrım! Hayatımda bu kadar ÇİRKİN bir kıç deliği görmedim!"
"Sertleşemiyorum Boyer, inan bana sertleşemiyorum!"
"Çürük domatesi andırıyor!"
Hepsi uzaklaşmış ve Blaine ayağa kalkıp elbiselerini giymişti. Avluda anlattı bana. "Şansım varmış. Beni parçalayacaklardı!" dedi.
"İğrenç kıç deliğine şükret" dedim.
27 Temmuz 2010 Salı
2 Temmuz 2010 Cuma
Diyeceği bir şey kalmamış bir adam için temize çekme...
Yeni bir gün ile, yeni bir ben olmak çok kolay. Bir kuş yuva yapar ve sen bambaşka bir yoldasın. O kadar yalvardın yakardın, şükürler olsun ki sarı ışık yandı.
Peşim sıra fügler yakılabilir artık.
İki düşünce arasında tırnaklarımı ısırırken kendimden, yanlışlıkla bir şeyleri kopardım. Ve yuttum -hayasızca-
26 Haziran 2010 Cumartesi
Dikiz Aynasıyla İç Dökme
Kadınların yaratılıştan tek kusuru keyiflerince ayakta işeyememeleri. Kusur, doğru kelime, evet. Pisuardan yoksun kalmanın bende nasıl hasarlara neden olacağı hakkında en ufak bir fikrim yok. Uçan tozu-sineği vurmanın verdiği haz, destanlara konu olabilecek potansiyeli var.
Ağıt yakıyoruz, tamam.
Ben de eskiden sana kesiktim. Sonra, mükemmel bir günde, saçlarının arkasındakileri gördüm. İki dakika soluklandım ve köşe başındaki satıcıya gittim. Hani şu mutluluğu pazarlayan; iki dakikalık, dört dakikalık ve yarım saatlik. Ona, seni sordum ve bana kartvizitini verdi. O günden beri dağa taşa tutkunum.
Ortalık sakin, tamam.
25 Haziran 2010 Cuma
Domates, porno dergi ya da meni; Eline Ne Getirse Fırlat!
Saatin yelkovanının keyfini kaçırmadan akrebe dokunuyorum. Başkasına karşı böyle hoşgörülü olmaz akrep, zehirler felç eder dudaklarını. Ama ben bağışıklık kazandım yıldızların dokunuşuyla zehre. Biraz melankoli yapıyor ama onun da kolayı var. Amuda kalk ve melankoliyi yönlendir. Ters ol, düzünü göm.
Kıçımdan beynime sessizce süzülen kandan güç alarak gecenin üçünü gösteren akrebi, on beş adım geriye kovalıyorum. Akrep sorun çıkarmıyor, biraz sövüyor, sonra bu da yiğidin hakkı, diyor.
Kendimi seyrediyorum şimdi. On beş saat önce dayamışım kıçımı duvara, uyuyorum. Kirli bir boxer yerde ve ağzım açık. Salya akıttığım canlanıyor gözümde, bir zamanlar, diyorum, İstanbul adlı küçük diyarda. Küller yerde, gözü dönmüş hepsinin, geçen günlerden kalma kırıntılar peşindeler. Hafif bir rüzgar yankılanıyor içeride, odanın mimarisi rüzgar için uygun, rüzgarı dudaklarının arasından emiyor.
Hafif hafif kıpırdanıyorum uyurken yatakta. Küfrediyorum galiba, ama kelimeleri seçemiyorum. Sayıklama bir fenomene dönüşüyor ve yuvarlanıyorum yatakta. En az akrep kadar şaşkınım, neler oluyor orada, diye kapıyı vuruyorum. A ha kelimeyi seçebiliyorum sonunda, algılamamak imkansız, beyaz mantolu adam gibi, hani;
- Neredesin anne! Evet annem yok, anne!
Hayal kırıklığına uğruyorum. Kıçı kırık varoluşçulara sesleniyorum, “her şey mümkündü, di mi? Neden bir adım atamadım, mekan farklı ama sayıklamalar aynı. Sadece biraz daha adi”
Akrep üzerine alınıyor, parmaklarımın arasından sıyrılıyor. Şimdi dokuz adım ileride. Kendimi oturuyor görüyorum, pencerenin önünde, insanları kovalıyorum bakışlarımla. Bir ara sıkılıyorum ve yatağıma geçiyorum. Sigara yakıyorum. Sigara yanarken, ateşle etekleri tutuşan küller uçuşuyor havada. Elim bu külleri kovalamak için kalktı galiba, diye düşünürken, elim saçlarıma gidiyor. Saçlarımın yağı ile yapış yapış olan parmaklarımı geri çekiyor ve parmaklarımı birbirine sürtüyorum. Son demde yaktığım sigara ile saçlarımı ateşe bırakıyorum. Ben kendimi izlerken bile rahatsızlanırken, ben, bunların hepsine kayıtsız. İğrenç, diyorum kendimi izlerken. Ve yanlış!
Akrebi kuyruğundan yakalayıp, üç adım geriye bırakıyorum. Akrep parmağımı sokuyor ve midem ile sikimin arasındaki iğrenti yerini, dipsiz bir melankoliye bırakıyor.
Daha önce tanışmadığım bir ev ve salona bitişik yatak odası. Elim kasıklarımda ve kaşıyorum. İçeri genç bir kız giriyor. Daha günlerin, vahşi atlar misali, koşuşturduğundan habersiz, diyor melankoli ile ritim tutan parmağım. Başımı sallıyorum ve kendime bakıyorum. Ter süzülüyor şakak kemiğimden.
- Sigaran var mı?
- Tütün var, sarayım mı hemen?
- Kalsın.
Yataktan kalkıyorum ve kıyafetlerimi paketleyip evden çıkıyorum. Akrebe elim gidiyor. Uyuyor galiba, siktir et, diyorum ve yelkovanı dokuz kere döndürüyorum. Saatin başında, tamamen çıplak olan, suratı isle örülmüş kendimi görüyorum. Uzaklara bakıyor, saat karşısındaki ben, elleri ile yakalayamayacağı kadar uzağa.
Pis pis gülüyorum "ben"e. Müzik azalıyor ve perde kapanmamak üzere açılıyor. Nakavt!, diyorum, tam istediğin gibi bir son.
Bilemiyorum..
Damakta titreşen kasların sese dönüşmeksizin sizin beyninizde bittiğini düşünün. Öksürük, geğirme, tıksırma seslerinin de sizde kalıcı beyin hasarına neden olduğunu. Siz ise bütün bu şartlardan muaf olan insanların en ufak hayalleri, ihtiyaçları ve ihtirasları yüzünden acıdan ölüyor ve tekrar diriliyorsunuz. Her seferinde insanlar sizi çarmıha geriyor. Fare kapanına saklanmak için yeterli bir sebep, değil mi?
Geceden geceye ironi ile oynuyorum. Güneşin batmasıyla ateşimi yakıyorum ve sabaha kadar o ateşi saklıyorum apış aramda. Meşale sönünceye kadar en ufak umuttan, inanıştan veya benim parmak izimi barındırmayan ahlak sisteminden korunmak için kalemi örüyorum. Bu kaleyi düzmenin bedeli o kadar ağır ki her gün bir tarafımdan ısırıp bu kalenin harcına katıyorum. Bir tükürük mesafesinde tükeniyorum anlayacağınız. Ateş sönmeye yakın, gözlerimde bambaşka bir ateş yanmaya başlıyor ve o ateşle de uykumu yakıyorum, Taaki bir sonraki geceye.
Ufalan dünyam ile bakış açım da daralıyor. Klitoris ile göbek deliği arasındaki mesafe dünyalara bedel ve dünyaların hepsi su alıyor. Hem kaptanım hem miço. Oğlancı denizciler barındırıyorum içimde. Birbirleri ile mücadele içinde olan, muhalif limanlar.
Karasu’nun kitabındaki gibi soyunuyorum. Yıllarca yağmayıp peydah ettiğim derimi, tırnaklarımla kazıyorum.
Bu gecenin spesiyali;
Fişi çekilmiş ebeveynler (Soğuk servis edilir) & Kazanda kanıksama (Alışık olduğunuz tat)
Bu gecenin şovu ise
Yedisinden yetmişine, zengininden fakirine herkesin yumurtladığı “bok”un klozette sergilediği cüretkar gösteri. (Sürpriz son, sifonun çekimi)
Frengili sikini götüme dayayan bu vebadan evvel, sokağa çıkmadan önce pantolonumun ceplerini keserdim. Sokaktayken ise sütun bacaklı totemleri ve bu totemlere hunharca kıskançlık besleyen boynu bükük putları izler ve attırırdım. Sikimi ne zaman kalenin duvarına kaptırdım, bilemiyorum.
Zarımı attım ve mızıkçılık yaptım. Kim, ne zaman beni uyandırdı, bilemiyorum.
Piçlerim var eski bayanlarımdan. Onlar bu piçlerim üzerinde hayatlarını yavaş yavaş kurarken ben, o piçleri dölleyen nevrotik spermleri ne zaman kül tablasının ağzına kaptırdım, bilemiyorum.
Derdiyoklar İkilisi vardı eskiden. Mukavva kese kâğıtlarına sıçar ve lolitalarla elim sende oynarlardı. Sıra en son kimde kaldı, bilemiyorum.
Size ilginç gelebilir ama Allah’a çok yakınım. Hayal kırıklığı mı yarattım, sikleyemiyorum.
24 Haziran 2010 Perşembe
Sadece iyi, Ne bir fazlası Ne bir azı..
-Yaratanla bir sorunum yok canım, elinden gelenin en iyisini yapmış.. Bak bana, en iyi atışı değil mi sence de?
Kız, edepsizlik kokan tebessümünü bıraktı adam için masada. Adam, barmenin tepesindeki kokteyl bardaklarında yönünü şaşırmış balıklar ile göz göze geldi. Dört biranın bedelini ve kül tablasında bıraktığı 5 izmaritinin vefa borcunu ödedi.
Hava güzeldi ve nasıl olsa geri adım yoktu. Yaptın, sonuçlarına katlan, dedi uçuşan kuşlar adama, gökyüzüne çizdikleri tablonun aksine. Bu sefer tebessüm bırakma sırası adamdaydı. Yolda yürüyen, birbirlerini sivilcesini patlatan sevgilileri gördükçe daha bir keyfi yerine geldi. Parmaklarında aknenin herkesçe görmezlikten gelinen ama her fırsatta, tomurcuğundan koparılan sıvı hali yoktu..
-Tabii katı-sıvı-gaz. Ve sülfürik asit, sodyum sülfat. Niteliksiz işçi değilim ben aslında. Ortason kimya bilgileri ile parfüm sıçıp, sokakta bunları kakalayabiliyorlar.. Ben lise terkim, element bile filizlerim.
Psişik terlikleri, astronot kaskları ve karınca zarifliğindeki kopçaları ile geçen tikilere keskin bir bakış attı. Kızlar kıkırdayıp havaya hormon pompaladılar. Adam alt etmenin kolaylığının verdiği baş dönmesi ile kendini yatağa attı..
Yıllardır kullandığı hamlelerin, hareketlerin ve pozisyonların yardımıyla kızları kirletti. Her ne kadar o, bunu geri dönüşüm olarak nitelendirse de.

İşemek uzun sürdü sanki, ufak bir sancı da vardı. Diş fırçasıyla parlatmak yetti ufaklığı. Daha bir iştahlı irkildi ve sessiz kaldı ufaklık. Taşaklarıyla tam bir armoni içinde.
Sana ihtiyacım var bebeğim, dedi aynadaki yansımasına. Annesinin ufacık bebeğinin sana ihtiyacı var. Oidipus sanrıları geçtikten sonra, mızıka ile bir aşk söndürdü. Sonra da bir sigara..
15 Haziran 2010 Salı
Tarantula
collons_de_deu'yu iste..
Pena Vuruşlarından Çıkış
cehenneme. hitler tarihi değiştirmedi.
hitler TARİH'in ta kendisiydi /elbette insanlara
iyi olmayı öğretebilirsin, ama şunu untuyorsun
onlara saf ve kullanılabilir olmayı öğreten
daha kuvvetli bir güç var - evet
biz buna sorun kuvveti diyoruz / herkese sorun
atıyorlar /senin sorunun dünyayı daha iyi
bir yer olarak görmek..
var olanı yok edemezsin ve hiç kimsenin
farkına varmamasını bekleyemezsin
tarih sağ ve nefes alıyor /şu gevezeliği kesip
balıklarını bir say. gitmeliyim.
beni evcilleştirmek isteyen biri kovalıyor.
umarım ses tellerini başarıyla kaldırmışlardır.
kız kardeşine selamlarını ilet
11 Haziran 2010 Cuma
ok ok ok, what can i say.. fake but rocks.. even rolls..
Evde beslemek lazım böyle fake elemanlar.. Çalsınlar, söylesinler, yarım kuru ekmek ve iki efes karşılığına..
Ne beklersin ki..
Ne beklersin ki..
Şahsen ben işemek istiyorum, yalnız başıma, saatlerce.. Kazık atmak istiyorum..
Zaten en büyük ispiyoncu benim.. Tek perdelik oyunu seyrettim ve gammazladım kendime.. Nifak tohumu düştü belime o vakit.. Büyüttüm, büyüttün ve büyüttü..
Kurtuluşunu arayan benim için herkesin bi alternatifi var.. Aşkı sunuyor bazısı, iki bacak arası, fena değil, hani.. Seviyorum kadınları, güzellik açısından.. Bir el iniyor gökyüzünden, ve evet! Aradığım parçayı bir anlık seziyorum, ama anlık.. Yeterli değil benim için.. Yine de seviyorum kadınları, sıkı hayranlarındanım.. Fakat birçoğunun kanı etini konuşana kadar besliyor.. Sonra koskoca bir çizgi çekme işlemi..
Demiştim ya, iyi bir gammazım ben diye, bunu gözlemlemeye borçluyum.. Çünkü bebek poposu kadar naif ve dar olan gerçekler, televizyonlarda anons edilmiyor.. Ayrıntılardan bahsediyorum.. Ama yüzük parmağındaki yüzük izi, sağlak mı solak mı olduğu, hangi sigarayı tükettiği gibi Holmesvari ayrıntıdan söz etmiyorum.. Kuşların gökyüzüne meydan okumaları, dalgaların iç çekişleri, ağaçların yerlerinde duramamaları, şehirlerde sivil memurlukların melankoliye sevk etmesi , küstah ve ahmak iş adamları ve insanların riyakarlıkları ile besledikleri sinizmleri.. Gözlem şimdilik kafi..
Hani bu vardiyaları belirleyen kartlar var ya, sisteme sokup çıkardığın vakit vardiya "başladı" ve "tamamlandı" girişi yapıyor.. Aynı alet edevat ağzımızda, göt ve bacaklarda ve her türlü mimikte gizli.. Her selam verme, kesme, dertleşme klişe üzerinde can bulurken, insanlar üzerindeki vardiyamızı tamamlıyoruz..
Deva Sokağın girişi bir vakitten sonra demirliklerle kesiliyor..
Sokaklar, yardım çığlıkları ile sarsılan el ilanları ile dolu.. Elden ele kahramanlıklar..
Dün barda barmaid birayı, elime mi götüme mi verecek bilemedi.. 10 dünyevi istedi şişesine, şaka gibi.. Bir şişe buldum, boş.. İçine red label abandım durdum bittikçe.. Aynı şişeyi 2 saat gittim.. Bu arada İstanbul'un karşıkültürcemiyeti o şişelerden 3-4 devirdikçe, daha bir aykırılaştılar.. Bence derinlerde hissettikleri nihilizm ya da akıl cehennemine batmaları değil başkaldırışlarının ardındaki dürtü.. Göt acısı, evet, g-ö-t a-c-ı-s-ı.. Ya cebi destekli babaların kurbanları olsalar gerek ya da, omlamaların, esrik kirişi kırmaların ve ya kozmik titreşimlerin mangıra dönümü akıl almaz boyutlara gelmiş, anlaşılan..
Sonic Youth parçalarındaki kaotik adamı, pixies'daki tıkınma ile torbacılık arasında giden ve "gelen senin adamı"nı oynamaya devam edeceğim bir müddet daha..
Medeniyetin ermiş olma istediği uyandırdığı benden -ki felaket bir potansiyelim var- şimdilik bu kadar..
9 Haziran 2010 Çarşamba
7 Haziran 2010 Pazartesi
And burn my shadow away
5 Haziran 2010 Cumartesi
Sıcak Kalpli Asiler -Toprağın Tuzu-
20 Mayıs 2010 Perşembe
Kesik-li Gecenin Tasası

Müzikle beraber geldi garip günler

18 Mayıs 2010 Salı
a paranoid schizophrenic is a guy who just found out what's going on
"...iktidarı elinde tutan insanlar kendi rızalarıyla ortadan kaybolacak değiller, haliyle polislere çiçek vermek hiç bir işe yaramaz. mevcut düzen bu düşünce tarzını teşvik eder; onların en sevdikleri şey şiddetten kaçınmak ve sevgidir.
bence bir polise çiçek vermenin en güzel yolu, yüksek bir pencereden saksısıyla birlikte bırakmaktır... "
"belki de hitler bir açıdan haklıydı. demek istediğim, belki de homo sapiens türünün bazı alttürleri uyumsuzdur. yaşa ve yaşat anlayışı mümkün değildir. onların yaşamasına izin verirsen, sana yer olmayan ve zaten ölüp gidebileceğin bir ortam yaratıp seni ortadan kaldırırlar. mevcut ruhsal koşullar giderek benim katlanamayacağım bir hal almaya başlıyor, ama gene de bu durumu değiştirecek bir fırsat yol hala mevcuttur. güvenlik, senin yaşamanın mümkün olmadığı koşulları yaratan türü yok etmekten geçer. yani yakında öleceğim -- öyleyse ne önemi var bunların? bir tür ruhgöçü bana mümkünmüş gibi geliyor. varım, öyleyse hep vardım ve hep var olacağım."
"Ben bu aptal, burjuva orta sınıfın yok edilmesi için her şeyi yaparım. Bence hepsi ortadan kaldırılmalı.
Yani canlıları mı kastediyorsun?
Onlar canlı değil. Onlar kayıt cihazı. İnsanları yok etme sorunu değil bu, yürüyen kayıt cihazlarını yok etme sorunu.
Onların çocukları da meseleyi çakıyor artık. Uzun saçın onları korkutma nedeni de budur. Kendi çocukları başkaldırıp “Hayatlarınızın bir anlamı yok. Yaşamlarınız ölü plastikten oluşuyor” diyor.
İşte. İnsanları yok etmek değil, kayıt cihazlarını kapatmak sorunu bu.
Yoksullar sizce daha az seviyede kayıt cihazları mı?
Çok daha az. Bir zamanlar bir şeylere karşıydılar. Direnmek için yaşamalılar.
Ve orta sınıf ise ölmeli. Çünkü yaşarsa, zaten atılacak. Sistemde ezilecek, tıpkı dişlideki böcek gibi. Eğer bir ofisteki adam, bir miktar bireysel yaratıcılık örneği gösterirse, ezilir. Çünkü patronu buna dayanamaz. Eğer aynı adam ofiste bu kağıtları neden buraya koyduğunu sorgularsa, BAM, yine ezilir.
Sistemde sağ kalanlar, diptekilerdir."






















